• celebrytki
    • lapki
    • obraczki
    • dostawa
    0123
    0

    Szukaj

    Informacje o Diamentach

    Diament jest najczystszą krystaliczną odmianą węgla, jest najtwardszym znanym minerałem na świecie (10 w skali Mohsa ), odpornym na działanie wszystkich kwasów i mieszanin utleniających. Jego nazwa pochodzi od stgr. ἀδάμας adamas (łac. diamentum), co znaczy „niepokonany, niezniszczalny” i nawiązuje do wyjątkowej twardości tego minerału. Bardzo rzadkie występowanie diamentów oraz właściwości fizyczno-chemiczne przyczyniły się do powstania wielu legend i wierzeń przypisujących diamentom magiczne oraz nadprzyrodzone moce np. Rzymianie uważali, że są to okruchy gwiazd, Grecy zaś wierzyli, że to łzy bogów, w Egipcie wierzono, że noszenie pierścionków z diamentami sprawi, że żyła miłości prowadzić będzie z palców prosto do serca, zaś Indiańskie plemiona uważały diamenty za talizman, który miał chronić przed nieszczęściem. Do dziś dnia ludzie wierzą w magiczną moc tych kamieni, które jednocześnie są symbolem piękna, czysta i luksusu, a dzięki wysokim współczynnikom załamania światła i wspaniałej grze barw, należą do najcenniejszych i najbardziej pożądanych kamieni szlachetnych.
     

    NORMY "4 C"


    W połowie XX wieku zostały uzgodnione akceptowalne na całym świecie normy, dzięki którym możemy ocenić diamenty - tzw. "4 C":  
    Color (barwa),
    Clarity (czystość) ,
    Cut (szlif) oraz
    Carat (masa) .
    Stworzenie "4C" spowodowało, że informacje o jakości diamentów mogą być przekazywane w uniwersalnym języku, a klienci mają większą świadomość, jakie diamenty kupują.
     

    Poniżej przedstawiamy, co oznaczają poszczególne wartości i na co warto zwrócić uwagę podczas wyboru odpowiedniego kamienia.

    Barwa (Colour)


    Barwa należy do najważniejszych cech jakościowych diamentów i określana jest przy użyciu specjalnej skali. Różnice w kolorach diamentów są bardzo subtelne. Są one klasyfikowane w kontrolowanych warunkach oświetleniowych i są porównywane z dokładnym zestawem diamentów.
     

    alt


    Najczęściej stosowana metoda stopniowania barwy diamentów to tzw. metoda "GIA", posługująca się zakresem barw od wartości D do Z.

    alt

    Diamenty o najwyższej klasie są bezbarwne. Zgodnie z opisaną metodą, najwyższym stopniem jakości jest wartość D, która oznacza, że ​​kamień jest bezbarwny, a zatem bardzo rzadki i cenny. Mocno do nich zbliżone są diamenty serii E oraz F. Kolejna seria G-H jest bliska bezbarwności, bez śladu żółtego, widocznego tylko w porównaniu z białymi diamentami. Seria I-J obejmuje również kamienie bliskie bezbarwności, określone jako lekko stonowana biel. Począwszy od wartości K diamenty zaczynają wykazywać delikatne zabarwienie żółte, odpowiednio dla poszczególnych serii bardzo słabo żółte, słabo żółte oraz jasno żółte. 

    W odróżnieniu od tzw. barw typowych, do których zalicza się czystą biel oraz odcienie barwy szarej i żółtej, gemmolodzy wyróżniają  też u diamentów grupę tzw. barw fantazyjnych (ang. fancy colours). Odcienie tych barw charakteryzują się nie tylko dużym nasyceniem barwą ale też znaczną ich jaskrawością. Mamy więc diamenty jaskrawożółte, intensywnie brązowe, ale też diamenty niebieskie, fioletowe, zielone, różowe, pomarańczowe i czarne.   

    Czystość (Clarity)  

    Nieskazitelnie czyste diamenty występują niezmiernie rzadko, a ich wartość jest znaczna. Niemal wszystkie zawierają jakieś wewnętrzne zanieczyszczenia, zabrudzenia, pęknięcia lub wrostki wpływające na ich przejrzystość. W opisie czystości diamentów obowiązują następujące symbole:

    LC, FL, IF (Loupe Clean, Flawless, Internally Flawless tj. Lupowo Czyste, Nieskazitelne, Wewnętrznie Nieskazitelne).
    Oznacza najwyższą czystość, gdzie pod standardową lupą o powiększeniu 10x nie da się stwierdzić żadnych wewnętrznych wrostków lub innych uszkodzeń.

    VVS1, VVS2 (Very Very Slightly Included tj.Bardzo Bardzo Delikatnie Zanieczyszczone).
    Czystość, gdzie przy badaniu lupą 10x stwierdzenie wrostków lub uszkodzeń jest bardzo trudne do wykrycia.

    VS1, VS2 (Very Slightly Included tj. Bardzo Delikatnie Zanieczyszczone).
    Czytość gdzie, diament oceniany gołym okiem wydaje się pozbawiony wrostków lub uszkodzeń a pod lupą 10x ich wykrycie jest stosunkowo łatwe.

    SI1, SI2 (Slightly Included tj. Delikatnie Zanieczyszczone).
    Czystość, przy której z trudem ale da się dostrzec gołym okiem wrostki i uszkodzenia a przy badaniu lupą 10x są one bardzo widoczne.

    P1, P2, P3 / I1, I2, I3 (Pique / Included tj.Bardziej Zanieczyszczone).
    Czystość, gdzie wrostki i zanieczyszczenie są widoczne gołym okiem.

     

    KLASY CZYSTOŚCI DIAMENTÓW
     

    alt

    Diamenty o barwie H (biel) i czystości SI (małe inkluzje) przez wielu uznawane są za najlepsze, ze względu na proporcje koloru i jakości do ceny.


    Masa (Carat/ Ct)

    Masę diamentów, określa się w karatach metrycznych (ct). Termin karat pochodzi z języka łacińskiego, od nazwy rośliny Ceratonia siliqua (szarańczyn), której nasiona po wysuszeniu mają jednakowy ciężar i dawniej były używane jako jednostka masy. Jeden karat został zdefiniowany jako 200 mg, czyli 0,2 grama. Masę diamentu podaje się z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Ma ona istotny wpływ na wartość kamienia.
     

    ORIENTACYJNE WIELKOŚCI DIAMENTÓW (mm)
    W ZALEŻNOŚCI OD ICH MASY (ct)


    alt


    Bardziej szczegółowe wymiary diamentów przedstawione są w poniższej tabeli:



    Ogóla zasada jest taka, że im większa jest masa danego diamentu, tym większa jest jego wartość, co więcej wartość diamentu o określonej masie np. 0,4 ct będzie zawsze większa, niż suma dwóch mniejszych tj. 2x 0,20 ct. Wynika to z faktu, że większe kamienie występują rzadziej i mają większą wartość niż mniejsze kamienie o identycznej masie łącznej. Jednostki określającej masę brylantów nie należy mylić z próbą złota, którą również podaje się w karatach.

    Szlif (Cut)

    Diamenty w formie nieobrobionej są niemalże matowe, bez połysku. Dopiero odpowiedni szlif wydobywa z nich życie, światło i blask. Szlif brylantowy wymyślono w XVIIw. Jest on uważany za szczyt osiągnięć w dziedzinie obróbki kamieni jubilerskich. Stosuje się go głównie w diamentach, dlatego słowa "brylant" i "diament" często uważa się za synonimy. Można więc powiedzieć, że diament zamienia się w brylant dzięki szlifowi brylantowemu. Powinien on wydobywać z kamienia jak najlepsze walory estetyczne i zapewniać korzystny efekt optyczny. Pełny, klasyczny szlif brylantowy zawiera nie mniej niż 57 „faset”: 33 w koronie i 24 w podstawie.
     

    SZLIF BRYLANTOWY
     

    alt


    Pozostałe najpopularniejsze szlify, czyli kształty diamentów przedstawione są poniżej:

    alt


     


    Przejdź do strony głównej